Ceuta

Novamente, as incapacidades do PP para asumir as súas obrigas institucionais, buscando a quen culpar dos seus fracasos na xestión. Isto foi así nas riadas e nos incendios forestais e, agora, en Ceuta. Nesta cidade, na práctica, houbo que artellar un “155 brando” para que o Goberno de España asumira desde o principio a resposta.

Os dirixentes do PP e Vox negáronse a pechar filas co Goberno de Sánchez, na crise de Ceuta. Apostaron por sumarse á confrontación contra España promovida por Trump, Netanyahu e Meloni. En calquera caso, o acontecido é o fracaso da política migratoria imposta polas dereitas ao conxunto da UE, que descansa o control fronteirizo en países veciños que non respectan os dereitos das persoas.

Levamos oito anos de normalización do acoso ás esquerdas e a Pedro Sánchez. Estamos asistindo á repetición dos erros da CEDA a prol do ascenso da ultradereita. As convocatorias contra o goberno de España promovidas polo PP ten como único beneficiario a Vox e grupos máis radicais.

En Ferrol, vimos como nas redes sociais os ultras impoñían o seu relato contrario á convivencia democrática. Hai unha gran preocupación de amplos sectores de veciños migrantes, que vense obxectivos dos seus odios.

Falsos profetas

Resulta imposible intentar un diálogo con que ten a mentira e o insulto como método para non avaliar a súa propia xestión, chea de mala praxe e soberbia. Todo para non contradicir o seu credo liberal. Pero, o mercado de seu non arranxa nada, necesita da intervención pública, de sentido común e de investimentos non especulativos. Só uns potentes servizos públicos garantan o benestar cidadán.

A estratexia usada é moi básica. Unha vez producido o desastre, fan ruído coa axuda do seu coro mediático, para presentarse como os únicos que poden solucionar eses mesmos problemas que non souberon atallar. Así que xa pode Pedro Sánchez propor calquera cousa, outros están ao fácil: eludir as súas incapacidades sinalando un inimigo externo ao que demonizar e sementando odio.

Pero, xa que presumen da súa suposta identidade cristiá, igual hai que lembrarlles algúns versículos da propia Biblia. Por comezar, Mateo 7.15, pasaxe que fala dos falsos profetas con aparencia de ovellas e lembra aquela máxima de “polos seus froitos coñecerédelos”. Tamén poden mirar Mc13.22, 2P2.1 ou se o prefiren Ap19.20. Como non son crente, descoñezo como será o purgatorio, pero sempre quedaranos a definición de Dante Aligheri.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/articulo/opinion/falsos-profetas-5413690

https://www.abibliagalega.com/

14 de febreiro

Estes días andan as rúas cheas de persoas. Aproveitan, ademais, o bon tempo para encher as terrazas neste simulacro de inverno. A xente o ten claro, decidiron saír a gozar da vida, non facer caso da polarización orquestrada por aqueles que non aceptan a liberdade do voto cidadán. Decidiron non facer caso de infumables crises permanentes, rexeitan o discurso do fin do mundo. Xa se sabe: se controlas o medo das persoas, as controlas a elas mesmas.

Contra todo o prognóstico destes augurios, todas as cidades e vilas galegas e Ferrol, están a ocupar os seus espazos urbanos. Comparsas e músicas irónicas. Entroido si, no medio dunha convocatoria electoral, tal como algúns estrategas tiñan deseñado. Pero, a vida segue os seus propios vieiros. Ninguén esperaba que fogo amigo rebentáralles a campaña. A mentira ten patas curtas e Xénova está a un paso de Waterloo. Nomes estes moi de carnaval, por outra parte.

Este entroido electoral é o primeiro paso para un novo tempo no conxunto do país. Atrás quedan catro décadas mediocres. Nada será igual, sexa cal sexa o resultado. Dicía Galileo: “eppur si muove”. Pero, antes estas datas igual prefiren a Sabina por aquelo de que “e ao ceo da túa boca, o purgatorio”.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/14-febreiro-4718235