Hai unha relación íntima e case mística entre a lectora ou lector cos seus libros. Unha comuñón que transforma o ser interior de cada persoa, xa que a lectura obriga a cada un a interiorizar e a desenvolver a nosa capacidade de pensar e de entendermos o mundo. Por iso, unha persoa que ten capacidade para ler, pensar e sentir alén dun mesmo, resulta un perigo para aqueles que buscan impoñer sociedades inmersas en longas noites de pedra.

Cando as sociedades están polarizadas a capacidade crítica, a voz discrepante é acosada e perseguida. Todo a prol do pensamento único. Por iso os libros son perseguidos, son a nosa memoria colectiva, a testemuña dunha sociedade libre que pode ser posible.

Agora que a memoria volve, que se está a escribir a verdadeira historia, non a de aqueles que por declararse en rebeldía contra a democracia e as liberdades cidadás crían que “todo estaba ben atado”, é o momento de lembrar que tamén os libros e as bibliotecas foron violentadas. Por poñer dous exemplos, aí están os nove mil libros do Centro de Cultura Obreira que foron queimados na praza de Amboage pola extrema dereita en 1936 ou o saqueo que sufriu – como moitas – a biblioteca de Castelao na súa casa natal.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-03-19/libros-son-perigosos-843655.html