Juan Negrín y los comunistas

Por SANTIAGO CARRILLO (El País, 9/10/2006)

Por fin se ha celebrado en Madrid una ceremonia oficial -con participación de varios ministros del Gobierno de Rodríguez Zapatero- reconociendo los méritos del doctor Juan Negrín en la defensa de la Segunda República. Me refiero a la inauguración en lo que fue el cuartel de Conde Duque de una exposición -que estará abierta hasta el mes de noviembre- sobre la trayectoria de este investigador científico que en circunstancias dramáticas llegó a ocupar la presidencia del Gobierno y los Ministerios de Defensa y Hacienda, olvidado sistemáticamente durante largos años, en los que fueron pocos los que se atrevieron a reivindicar su figura.

Sobre Negrín pesaba lo que hasta para algunos de sus correligionarios era considerado como una mancha: su coincidencia con el Partido Comunista en la política de resistencia al franquismo durante la Guerra Civil y posteriormente su posición favorable a la unidad sin exclusiones de todas las fuerzas antifranquistas. Esta actitud le valió ser acusado de “agente de Moscú” por otros líderes de su partido que propugnaban una imposible “paz honrosa” con Franco.

El doctor Negrín fue ante todo un científico prestigioso, en cuyo laboratorio se formaban investigadores tan famosos como Severo Ochoa. Fue también quien dirigió la construcción de la Ciudad Universitaria de Madrid, secundado por arquitectos tan importantes en su época como Manuel Sánchez Arcas.

Hijo de una familia burguesa de Canarias, Juan Negrín tuvo la suerte de completar su formación en Alemania, un país que entonces estaba a la cabeza de la ciencia y la técnica mundiales. Allí había comenzado a interesarse también por la política, como un ciudadano para el que no eran indiferentes los agudos problemas que entonces se vivían en la Europa de la primera posguerra mundial.

Esas inquietudes le llevaron a ingresar en el PSOE en las postrimerías de la Monarquía de Alfonso XIII. En ese momento, Negrín por su prestigio científico, era una adquisición importante para cualquier partido político.

Seguir lendo →

O Banco Mundial financia o Muro de Israel, pero esixe aos palestinos o seu pago

A través da páxina da ONG ACSUR – Las Segovias, derivei na de Rebelión, onde hai un longo artigo sobre as intención do Banco Mundial para reutilizar o Muro que o Estado de Israel está a construír nos territorios ocupados de Palestina.

Trátase simplemente de utilizar os novos territorios roubados a Palestina para crear zonas especiais de produción industrial, onde sen ningún tipo de dereito, e baixo a vixilancia das tropas israelís de ocupación, os palestinos traballen a cambio de salarios de miseria en produtos que basicamente vaian para a exportación. Unha vez rematado o Muro, este converte a Palestina no maior campo de concentración de toda a historia da humanidade.

Por se iso fora pouco, o BM pretenden que sexan os propios palestinos quen financien este novo apartheid económico. Ademais, desde esta institución internacional consideran cos palestinos gañan demasiado en relación cos salarios do próximo oriente, aínda que estes son un vintecinco por cento do salario medio dun traballador israelí.

Se algunha vez alguén tivera dúbidas para que serven este tipo de institucións financeiras, así como o FMI, ou a Organización Mundial do Comercio – ou da política racista de Israel – esta é unha noticia que, por ser repugnante, abonda para abrir os ollos a toda persoa decente.

Basta xa de masacrar ao pobo palestino. ¿A que xogamos dende a Unión Europea? Con plans económicos como estes estamos devaluando os conceptos de dereitos humanos e de democracia que se converte en algo só instrumental, co único obxectivo de que algúns sexan máis ricos a cambio de expandir a miseria (incluída a moral).

¡Pero, outro mundo é posible. Liberdade para Palestina!

En español
Na Rede de Blogs Socialistas

¡Vaia paxaros!, diría o Pocholo.

Sigo a pensalo mesmo, o PP aburre. Inclúo a todo o seu poder mediático, por suposto, encabezado polo inefable Pedro J.

¿Quen vai a asumila responsabilidade da falsificación dos informes dos peritos para implicar a ETA no 11M? Será capaz Rajoy de aproveitar e facer limpeza no PP, desfarase dos Acebes, Zaplana, Juncal…? ¿É Rajoy recuperable para a España democrática?

¿Quen son os indutores, os autores intelectuais que queren levar a España a unha espiral de enfrontamento, aínda que sexa tirando pola ventá as Institucións e a convivencia democrática?

Pero, hoxe non quero estenderme, nin pecar de pesimista. Se sae ben, abaixo poderedes ver o vídeo do alcalde “popular” de Ortigueira con Pocholo. Amosa claramente que tipo de dereita hai en España.

Homenaxe de Galicia a Isaac Díaz Pardo

A AsociacSello Isaac Fuco Buxánión Cultural Fuco Buxán está a levar a cabo, a preparación dunha homenaxe ao seu socio de honra ISAAC DÍAZ PARDO, co fin de agradecerlle, nun gran acto público – contando coa representación das Institucións políticas, sociais, económicas e culturais – a súa xenerosidade e entrega de toda unha vida ao servizo das causas máis nobres de Galicia.

O acto central da Homenaxe Galega terá lugar no Teatro Jofre de Ferrol o 2 de marzo de 2007.

Ao abeiro deste acto, celebraranse varias mesas redondas e conferencias, sobre a vida e obra do homenaxeado e das outras personalidades que con el fixeron posible o Laboratorio de Formas de Galicia e demais entidades criadas no seu entorno.

Neste mes de febreiro de 2007, está previsto no Centro Cultural “Torrente Ballester” de Ferrol mostrar unha magna exposición antolóxica e ilustrativa dos temas citados.

Fuco Buxán, prega a toda a sociedade galega a colaboración precisa, para entre todos, facer realidade a digna Homenaxe a quen tantos merecementos atesoura.

En Ferrol, a 20 de setembro de 2006
Asociación Cultural Fuco Buxán

A campaña dos mariscadores de Ferrol

Os mariscadores da ría de Ferrol están poñendo a comarca patas arriba a pesar dos intentos da policía de impedilo. Pero, quizais o máis salientable é que están a descubrir, unha vez máis, ca ría de Ferrol morre por falta de coidado polas autoridades autonómicas.

Outra vez máis vese que non é o mesmo quen goberne. A xestión do PP ao fronte da Xunta de Galicia déixalle ao novo Goberno de Touriño un calvario que lle pode estoupar na cara se non pon solucións inmediatas para salvar a ría ferrolá.

A nosa ría está contaminada, e cada día máis morta, porque non se limpa, polos vertidos urbanos que multiplicáronse na última década, porque Forestal do Atlántico verte, co permiso da Consellería nacionalista de Industria un montón de merda que mata todo o que atopa. O que é incompatible co discurso do Conselleiro de Medio Ambiente, o socialista Pachi Vázquez, de pór coto aos desastres medio ambientais e industriais herdados de Fraga, coma así se veu no río Umia. Ademais, seguimos coa ameaza dun futuro funcionamento da Planta de Gas de Reganosa, a carón da empresa anterior, que botará 300.000 toneladas de auga contaminada á ría ao día.

A Xunta de Fraga chegou a publicar un libro en 1997, onde propoñía que a ría de Ferrol fose “sacrificada para usos industriais”. O libro estaba prologado polo entón Conselleiro de Pesca Amancio Landín. Os miles de millóns da Unión Europea que viñeron para o saneamento integral das nosas rías o gastaron indebidamente.

A ninguén se lle escapa que si acaban cos mariscadores e as Cofradías (a pesar das críticas que estas poidan recibir), desaparece o principal foco de oposición á entrada dos metaneiros na ría e á súa futura destrución total por parte dunha Reganosa, que non ten feita Declaración de Impacto Ambiental, nin cumpre as normativas de seguridade europeas (entre elas Seveso II), nin poderá cumprir mentres queira seguir dentro da ría ferrolá e non fóra da mesma.

A nova Xunta de Galicia debe dar unha resposta axeitada e que permita a recuperación dunha ría que podería triplicar o número de postos de traballo de mariscadores. As Consellerías de Pesca, Industria, Ordenación do Territorio e Medio Ambiente deben dar solucións e non quedar atrapados polos intereses escuros de aqueles que nos queren matar a nosa ría por unha falta de visión do que é o desenvolvemento sostible.

Outra ría de Ferrol é posible. Aínda estamos a tempo.

En español