Arquivo da categoría: As Terras do Nordés

Ferrolterra, Trasancos, Eume e Ortegal

Touriño en Ferrol: Reganosa fóra da ría.

Poblicado o por
2

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol ao Presidente Touriño:

Saudámoslle na súa primeira visita este venres 5 de maio a Ferrolterra, na que ten anunciada unha entrevista co Alcalde de Ferrol. Informámoslle que desde o ano 2001, por maioría de 17 dos seus 25 concelleiros, existen varios acordos do Pleno Municipal de Ferrol contrario á Planta de Gas que Reganosa constrúe e que é unha ameaza de destrucción masiva de vida humana, ademais do prexuízo económico para a actividade marisqueira, para o patrimonio histórico e para o sector turístico.

Informámoslle que Reganosa constrúe unha Planta de Gas con autorizacións ilegais que non cumpren a lexislación vixente, non serven para xustificar a súa entrada en funcionamento e se fundamentan en informes falsos ou falaces previos as devanditas autorizacións, realizados nos anos 2001 e 2004 por seis organismos, tres deles dependentes da Administración autonómica. Dos once contenciosos admitidos a trámite contra Reganosa, dous foron promovidos polo Concello de Ferrol e nun deles xa existe a sentenza 536/2004 do TSXG que anula a falsa avaliación ambiental de 11 de xuño de 2001 aprobada por un organismo autonómico dependente da Consellería de Medioambiente, recorrida en xullo de 2004 por Reganosa e a Xunta de Galicia, polo que dita sentenza do TSXG está pendente de que sexa ratificada polo Tribunal Supremo. A maioría do Pleno Municipal oposta a Reganosa demanda que a Planta de Gas constrúase no Porto Exterior. Sinalámoslle que o actual Alcalde de Ferrol, o Sr. Juncal, presentou dúas veces nun ano unha moción para que o Concello de Ferrol retirásese dos contenciosos que ten presentados, o que foi rexeitado por unha maioría de concelleiros. A ubicación dunha planta de gas en punta Promontorio (Mugardos) xa foi rexeitada en 1994 por un estudo dunha prestixiosa empresa internacional. Esperamos se reconduza o devandito proxecto da Planta de Gas para o Porto Exterior en Cabo Prioriño, suficientemente illado para cumprir coa directiva Seveso II, nun espazo que en 1992 foi vendido pola Armada precisamente para ubicar unha planta de gas.

Debería Vd. reunirse coa Xunta de Portavoces Municipais de Ferrol para que lle expliquen as súas posicións e móstrenlle o espazo de PUNTA PROMONTOIRO, fronte e a 1.000 metros da cidade de Ferrol, onde existe un complexo petroquímico chamado Forestal de Atlántico S.A., con tanques de 280.000m3 de combustibles e outros productos químicos, e que nese mesmo lugar é onde a empresa Reganosa constrúe dous grandes tanques para unha planta de gas natural licuado.

A primeira ollada poderá Vd apreciar que no caso de que Reganosa entre en funcionamento, un accidente grave ou un atentado terrorista, poderían provocar unha catástrofe para a vida humana e a poboación da ría de Ferrol (con 40.000 habitantes nun radio de 3 quilómetros). Reganosa pretende que alí atraquen buques gaseiros de 135.000 m3 de GNL os cales nunha urxencia durante a descarga seríalles imposible saír inmediatamente a mar aberto polos seus propios medios segundo esixe a norma europea EN-1532.

Seguimos sen resposta ao escrito enviado en setembro pasado ao actual Conselleiro de Medioambiente acompañándolle copia de 5.469 firmas que reclaman que a Xunta acate a Sentenza 536/2004 do TSXG. En xullo de 2004 en contra de devandita sentenza do TSXG recorreron ao Tribunal Supremo Reganosa e a Xunta de Galicia do anterior goberno de Fraga. Agora na Xunta de Galicia existe un goberno bipartito de PSOE e BNG e deberían acordar que a Xunta de Galicia retírese do recurso ao Tribunal Supremo para evitar unha incoherencia de moito vulto, para ser coherentes coas súas actuais ideas de desenvolvemento estatutario e de maiores competencias para as institucións galegas.

Neste contexto consideramos un pau de cego e un erro de vulto da actual Xunta de Galicia, tal vez por mal asesoramento, que non considere aínda a ameaza de Reganosa para a vida humana de miles de persoas e que pretenda zanxala con frases falsas herdadas da anterior Xunta, dicindo que a iniciativa de Reganosa é estratéxica ou que a construcción da Planta de Gas xa esta moi avanzada. A actual Xunta de Galicia debería tomar nota e exemplo dos organismos internacionais, estes meses, ante a presunta ameaza de Irán co seu programa de enriquecimento de uranio, e que non aceptan o pretexto de que o proceso estea moi avanzado cando se trata de riscos de ameaza de destrucción masiva de vida humana e/ou os seus recursos.

Tamén consideramos falsa a versión de que non existen outros operadores de gas natural que poidan promover unha plataforma enerxética gasista a galega, cando no cume europeo do 25 de marzo pasado o Presidente do Goberno español propuxo un mercado enerxético comunitario, con apoio moi expresivo do Xefe de Goberno británico.

Por todo iso solicitámoslle teña en conta que:
a) A actual Xunta de Galicia debería aplicar na Ría de Ferrol o mesmo criterio que na de Pontevedra para o traslado da papeleira de ENCE a un lugar afastado da poboación. No caso de Reganosa, a ubicación caprichosa dentro de Ría de Ferrol nun espazo onde existe un Complexo Petroquímico, cuxa concesión finaliza en xullo do ano 2017, explica o capricho dos promotores de Reganosa para continuar con devandito Complexo logo de 2017.
b) Os partidos que gobernan a actual Xunta lideran unha positiva modificación estatutaria en Galicia e espérase que non se esquezan respectar e mellorar as competencias do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia como ultima instancia para asuntos de ámbito autonómico, tendo en conta ademais que a Sentenza do TSXG de 23/6/2004 contra Reganosa anula unha decisión dun organismo autonómico, a Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental que o 11 de xuño de 2001 asinou unha falsa avaliación ambiental para Reganosa.
c) A Xunta de Galicia debería retirarse do recurso de casación que presentou ao Tribunal Supremo, declarar nula a falsa avaliación ambiental de 11 de xuño de 2001 e comunicarllo á Dirección Xeral de Política Enerxética e Minas, organismo substantivo competente para paralizar as obras de Reganosa.

Ferrolterra, área metropolitana

Poblicado o por
Resposta

Interesante debate habido o día 17 na emisora local de Radio Voz, sobre a posibilidade da fusión entre os concellos de Ferrol e Narón.
Fronte a unha idea rexeitada polos naroneses, xa que se pode entender como unha simple absorción por parte de Ferrol, na tertulia Rafael Pillado, vicepresidente da Asociación Fuco Buxán, introducía a idea dunha área metropolitana que, respectando a autonomía dos concellos da ría ferrolá, englobara e unificara as sinerxias dos concellos de Ferrol, Narón, Neda, Fene, Mugardos e Ares.
Converténdose así na cabeceira que estas amplas comarcas de Ferrolterra, Eume e Ortegal necesitamos.
Non hai que esquecer a necesidade dunha fluída relación coa futura área metropolitana da cidade da Coruña. Onde as novas infraestruturas deberan permitir a comunicación e o intercambio en moi poucos minutos de todo o norte desta provincia galega.
O futuro pasa por aquí.

A esquerda ante as infraestructuras

Poblicado o por
1

Tras un retraso de máis dun ano, o Alcalde de Ferrol convocou á Mesa polas Infraestructuras. Todo apunta a que despois de consumir unhas ducias de páxinas na prensa, unha vez máis, o avance no desenvolvemento territorial e da unidade das forzas sociais de Ferrolterra, Eume e Ortegal, seguirá sendo ralentilizada, basicamente, polas nosas propias eivas.

Estamos, tamén, nunha longa precampaña ás eleccións municipais onde o actual Goberno de Ferrol carece dunha xestión real que ofrecer aos veciños. Os grandes proxectos urbanísticos están á espera dun tempo mellor, e a cercanía das eleccións, crea tensións na coalición do PP e IF. Onde ao concelleiro Pita Romero, o PP pono baixo a vixianza do novo edil de Patrimonio.

Hai que engadirlle un BNG que segue sen se decatar que son goberno. Un exemplo está nas recentes manifestacións de Francisco Rodríguez. Ataca a Touriño, porque no fondo está na loita interna, buscando desautorizar a Quintana, aínda a costa de confundirse na estratexia crispada do PP.

Ou pensan algúns nacionalistas, en aquelo que afectan á Xunta, ir a Compostela, da man do Presidente Provincial do PP, a corear aquel lema que antano tanto lles gustaba, que actualizado, sería: “Touriño, Quintana, a mesma cousa é”. Suponse que non só teñen influencia na súa propia Xunta, e que deberían ser interlocutores privilexiados coa Administración central, aínda que só sexa por ser necesarios para o cambio tranquilo que Galicia necesita.

En calquera caso, a actual formulación de Mesa das Infraestructuras non dá os froitos desexados. Realmente non hai unha estratexia clara de como afronta-las necesidades das nosas comarcas. Hai falta dunha cabeza, dunha dirección política.

Pero, ¿Que facer? O PSOE e o BNG deberan considerar có acordo bipartito, tamén debe ter proxección para Ferrolterra. Considerándoo como un eixo estratéxico. Ademais, deberan contar con Esquerda Unida, aínda que extraparlamentaria en Galicia, ten unha importante presenza na cidade de Ferrol. E, digámolo claro: a unidade das esquerdas é a forza que transforma a sociedade.

Nunha recente entrevista na Radio Galega, o Alcalde de Lugo, Xosé López Orozco – por certo, cunha magnífica bitácora na Rede – daba a clave. El traballou para que en Galicia se abrira unha etapa nova baixo a coalición do PSOE co BNG. Pero, dende esa lealdade, esixía á Xunta que cumpra as súas obrigas coa súa cidade (isto tamén serve con respecto á Administración central).

Por iso, non é de recibo a actitude da Conselleira de Política Territorial, de ser certa, de non querer asistir á xuntanza da Mesa das Infraestructuras coas Administracións Autonómica e Central.

Os partidos con responsabilidade de Goberno na Xunta deben tomar a iniciativa, incluso se fose necesario, creando outro modelo de Mesa, política, que reforce á actual das infraestructuras.

Deste xeito, as forzas progresistas obrigarían a Juan Juncal a deixar de actuar como o dirixente dun PP, que necesita unha plataforma electoral cara as municipais do 2007, para dunha vez centrarse como Alcalde de Ferrol buscando acordos sociais e coas demais Administracións. É dicir, menos ruído e máis traballo.

Esta nova Mesa, formada polos partidos de esquerdas e nacionalista, en resume debía ter, entre outros, os seguintes cometidos:
– Traballar para asegurar e acurtar os prazos dos investimentos nas necesarias infraestructuras,
– Pechar as pretensións de crispar e utilizar de xeito oportunista, as dificultades do proceso, os atrancos e os retrasos dos últimos vinte anos.
– Analizar se o actual modelo de Mesa das Infraestructuras debe cambiar, mellorar ou como reforzala. Asegurando a participación da Xunta de Galicia.
– Actualiza-las demandas e evitar que se introduzan elementos desvertebradores como o de Reganosa dentro da ría, que pode acabar por deslocalizar tanto a base naval, como Navantia, xunto coa perda de 700 empregos de mariscadores, xunto coa ameaza constante á vida humana.
– Iniciar o debate de cómo vertebrar a gran área metropolitana que as comarcas de Ferrolterra, Eume e Ortegal necesitamos.

A batalla por Endesa.On

Poblicado o por
1

Estamos asistindo, creo que estupefactos, a esta batalla que nas alturas estase a dar polo control do sector enerxético español, e que acelera o proceso de converxencia das empresas a nivel europeo. Un sector cuxa única lealdade é aos intereses particulares, especialmente, á conta corrente dalgúns.

A estas alturas, á marxe do que oficialmente dise no PP, deberan estar moi enfadados co Sr. Presidente de Endesa. A OPA hostil de Gas Natural sobre a anterior, foi utilizado polos Populares como unha suposta entrega dunha gran empresa nacional aos “enemigos de España”. Que Endesa, empresa española con domicilio social en Madrid, pasase a mans doutra con domicilio social en Cataluña era unha mostra da “ruptura do país e da renuncia de Zapatero fronte ao independentismo” sumado “á claudicación ante ETA”.

Agora, entendemos o anuncio que Endesa insertou nas televisións e na prensa escrita. Aquel ON final, que parecía un anglicismo resultou ser a presentación en sociedade da empresa alemá E.On. Porque aquí – perdoen a desconfianza – non hai coincidencias, nin aparecen Opas amigas dun día para outro.

Mentres moitos participaban na defensa do valor estratéxico obvio de Endesa, trufado co “patriotismo español”, e curiosamente de “galeguismo”, o Sr. Pizarro – que manifestou un repentino interese polo futuro desta Terra, cando nos últimos anos as únicas prioridades era o Mediterráneo, especialmente Cataluña e Andalucía – estaba, “como non podía ser menos”, asegurando o futuro. Aínda que pode, dun momento a outro, cambiar de aliados se é para “mellora-la conta de resultados dos inversores”.

En calquera caso, a reindustralización de As Pontes debe ir máis alá dos ciclos combinados de Endesa. Estes non van aportar nin por asomo a cantidade de emprego que tivo no pasado coa mina, e será inferior á actual segundo desapareza o carbón no ano 2007. E con respecto a Reganosa, está máis nas mans da Xustiza polas súas ilegalidades que nas do seu futuro Consello de Administración ou nas promesas que podería volver a esquecer o Sr. Pizarro aínda que resultase o principal beneficiario destas operacións.

Resulta curioso o apoio do sr. Juan Juncal á OPA de E.On sobre Endesa, sobre a base dunha suposta prioridade para a Planta de Gas. Como Alcalde de Ferrol é o máximo responsable da seguridade dos cidadáns. De funcionar a planta en Mugardos, debera elaborar un Protocolo de Seguridade para evacuar a cidade ante un posible accidente ou atentado contra a desgasificadora. Hai que engadir ca “OPA amiga” de E.On desfai os argumentos dun PP, aos que agora resúltalles patriótico que Endesa acabe en mans alemáns, e permite a Zapatero explicar moito mellor o interese nacional de España en ter unha gran empresa enerxética que participe e compita neste mercado globalizado, como acaba de anunciar tamén fará Francia.

Hai que recoñecer que o argumento de “defensa dos consumidores” é aparentemente débil. Facilita a súa manipulación en favor de acusacións dun suposto favoritismo. A estas alturas sabemos que a competencia entre as grandes empresas, collamos o sector que collamos, é irrelevante. A transferencia das empresas públicas ao sector privado, non supuxo nin mellora do servizo, nin competencia, nin mellores prezos, nin moito menos calidade e cantidade no emprego. Os oligopolios buscan o xeito de que os consumidores pagemos máis por menos, e para os traballadores peores condicións laborais. Quedando todos máis desprotexidos fronte aos abusos.

Aznar tivo moito empeño en privatizar estas grandes empresas públicas que aportaban beneficios á arcas do Estado. Os cales revertían na mellora das prestacións do aínda incipiente Estado de Benestar. Agora, só os propietarios privados benefícianse dos réditos económicos enormes que xeneran estas actividades empresariais.

Da propiedade social, é dicir, do conxunto dos españois, de empresas como Endesa, pasamos á propiedade privada duns poucos. Ademais, cando se move tal cantidade de miles de millóns de euros, non só se transfiren recursos económicos para beneficios dunha minoría, senón que facemos, no fondo, renuncia a un instrumento de democracia e benestar social.