Unha nova etapa contra Reganosa

Contra o Spirit do Prestige

Unha boa parte dos políticos están moi enfadados con Reganosa. A chegada do Galicia Spirit á ría de Ferrol, sitúa no centro do debate electoral as ilegalidades da planta de gas de Mugardos e a súa ubicación mugardesa. Pensan, que ben puideron esperar a que pasaran as eleccións locais do 27 de maio.

A este tío vivo, súmanse que o Ministerio de Industria confirmou aos avogados do Comité de Emerxencia que Reganosa non ten o permiso de funcionamento, e polo tanto, non pode facer “probas” con gas natural, ata que obteña os permisos correspondentes (se é que os consigue). É dicir, que a Delegación do Goberno, o Capitán Marítimo, o Presidente da Autoridade Portuaria de Ferrol e o Director da Área de Industria e Enerxía da Coruña, utilizando unha acta irregular, decidiron meter o Galicia Spirit na ría, con grave risco para a poboación e a utilización tanto de recursos públicos como das forzas policiais; por vulnerar o Estado de Dereito (ver para crer).

Desde o nove de maio, a actitude destas irresponsables autoridades provoca un salto cualitativo na ría de Ferrol. Os cidadáns estamos nun perigo permanente de estar afectados por unha explosión que puidera acontecer en Reganosa. Os servizos sanitarios advertiron que en caso de necesidade non hai capacidade para atender as potenciais víctimas. Non hai un plan de emerxencia que informe á cidadanía, que garanta a súa evacuación e a súa vida; quizais, sexa porque é imposible por estar o radio de destrucción dentro de zonas urbanas (corenta mil afectados). A normativa esixe que alomenos este a máis de dous quilómetros. Os núcleos de poboación en Mugardos é de 150 mts. e a cidade de Ferrol está a menos do quilómetro.

Outra das cousas que vimos estes días, é que coa entrada dos gaseiros bloquéase toda a ría. Estes grandes buques necesitan entrar en pleamar, con axuda e a necesidade de medios impide aos demais unha actividade normal; quedando fóra de xogo con baixa mar e sen saída en caso de necesidade ou urxencia.

Por certo, ¿onde estaba o Alcalde actual Juan Juncal estes días? A súa obriga como máxima autoridade local é protexer a vida dos seus veciños. Desde logo o que evidencia os incidentes do Galicia Spirit é que o interior da ría é a peor das situacións posibles. Mentres na Coruña din facer o Porto Exterior para sacar as mercadorías perigosas fóra da cidade, aquí métennos unha regasificadora. Nos EEUU anularon proxectos parecidos, e agora levan as súas plantas a plataformas en alta mar.

O debate non é que está mal feito, pero é unha realidade que non ten revés. A cuestión está en que hai quen xoga á ruleta rusa coas nosas vidas. Que seguen en marcha sete contenciosos contra Reganosa, e que hai outros dous gañados. Indubidablemente, os veciños non podemos estar contentos pola pouca axilidade da Xustiza. Mais, erran aqueles que pensan que os xuíces están por riba da xente, eles saben que teñen que enfrontarse a un lobby mediático financeiro moi importante. ¿Lembrades canto tempo estiveron solos os veciños da rías de Arousa ou Pontevedra?

Os que crían xa gañaran a guerra, erraron. O mesmo mércores nove, nun acto convocado coa omisión dos periódicos, é dicir, co boca a boca, encheu a Aula Magna da Facultade de Humanidades. Presentouse o libro “Muros de Silencio. Corrupción e ameazas na ría de Ferrol. O caso Reganosa”. Este libro fai un recorrido polas ilegalidades de Reganosa, os seus cómplices, así como polo nacemento e consolidación do Comité de Emerxencia. O libro está editado pola Asociación Fuco Buxán.

(Pola parte que me corresponde aparezo como co fundador do Comité, xunto a outros compañeiros en nome de Fuco Buxán. Ademais, de que moitas das fotos son miñas).

Concentración 12 maio 2007Así este sábado 12 xa houbo outra manifestación, que probablemente sería moito maior de ser na mañá do domingo (na Radio Galega falaban de mil cincocentas persoas, as cifras do Comité as elevan a dúas mil). É dicir, Reganosa e os seus cómplices o teñen igual de difícil, cando menos. Con dous graves problemas: hai un amplo consenso cidadán en contra de Reganosa (e agora máis, xogan coa nosa vida) e os dirixentes cidadáns amosaron as súas calidades como líderes sociais (de feito, unha parte fundamental proceden da loita contra a Dictadura). Esta non deixa de ser a loita democrática dun pobo contra os depredadores.

Déixovos tamén 26 fotos (do Galicia Spirit e no Porto de Ferrol) que podedes ver pinchando aquí, no blog do Comité Cidadán de Emerxencia. En fin. Unha nova etapa contra Reganosa… agora con máis razón.

En español

¡Vivan as mariscadoras e os mariscadores de Ferrol!

01.jpg02.jpg03.jpg04.jpg05.jpg06.jpg07.jpg08.jpg09.jpg10.jpg11.jpg12.jpg13.jpg14.jpg15.jpg16.jpg17.jpg18.jpg19.jpg20.jpg21.jpg22.jpg23.jpg24.jpg25.jpg26.jpg27.jpg28.jpg29.jpg

Hoxe foi un día duro para a ría de Ferrol, e para quen a protexe contra dos depredadores. Aquí tedes 29 fotos que son públicas e quedán, polo tanto, baixo unha licenza Creative Commons.

Están dedicadas a quen son herdeiros/as das mellores tradiccións de loita democrática e dos traballadores/as en Ferrol: As Cofrarías de Pescadores e as súas persoas integrantes, así como, ás persoas e asociacións do Comité Cidadán de Emerxencia.

Hoxe nada acabou. Senón que empeza unha nova etapa para seguir esixindo o traslado da ilegal Planta de Gas de Reganosa ao exterior da ría. Esta é unha loita democrática dun pobo que non admite a especulación, a corrupción e a sumisión dos poderes democráticos aos grupos mediáticos e económicos, que esquilman a nosa terra e a nosas rías.

¡Galicia non se vende! Seguimos adiante.

PD. Modifiquei o titular orixinal para incluir as mariscadoras (Rosa ten razón). Miñas desculpas.

Emerxencia na ría de Ferrol

Spirit do Prestige, outra vezHai catro horas desistía o Galicia Spirit, cheo de gas natural licuado, de entrar pola estreita boca da ría de Ferrol. Pretendía chegar ás instalacións ilegais que a Planta de Gas de Reganosa ten sen finalizar enmedio da nosa ría. Centos de mariscadores e cidadáns coas súas pequenas embarcacións impediron a entrada do metanero.

A defensa da vida, da seguridade das persoas, da riqueza marisqueira e do medio ambiente na ría de Ferrol ten que ser o primeiro que garantan todas as Administracións do Estado. É evidente cas advertencias do Comité Cidadán aos Capitán Marítimo e ao Delegado do Goberno, respectivamente, caeron es saco roto.

Pero, tamén que Reganosa intenta con esta perigosa acción presionar aos políticos que dubidan da viabilidade económica e xurídica desta empresa (o pacto secreto da Xunta de Fraga abonda nesto), cando ademais está no aire o que lle vai pasar tras a OPA sobre ENDESA. A verdade que hoxe aínda non ten permiso para iniciala actividade, e tamén que os apoios mediáticos e políticos impiden a outros operadores montar outra planta fóra da ría, como así saben no Ministerio de Industria desde hai tempo. É curioso, pero ata dende Reganosa recoñecen que sería mellor situar fóra da ría a planta de gas. Inicialmente, ía ser situada onde está xa construído o Porto Exterior de Ferrol, que por un pelotazo pasou a mans do Grupo Tojeiro.

Hoxe, xa martes 8 de maio, de novo o Spirit Galicia intentará asaltar a ría. Hai convocada unha concentración cidadá a partir das 8 horas no Porto de Curuxeiras en Ferrol Vello. Se podedes: ¡Participade!

Non esquezades a presentación o mércores 9 de maio, na Facultade de Humanidades – ás 20 horas – da Universidade de Ferrol do libro sobre o caso Reganosa, editado pola Asociación Fuco Buxán.

En calquera caso, o acontecido onte ao longo do día amosa claramente que incumpre claramente as medidas de seguridade para evacuar os gaseiros en caso de urxencia. Se en vez de ser cidadáns foran un comando de Al Qaeda, hoxe estaríamos falando dunha catástrofe humanitaria. E non fago alarmismo.

Este luns amosa claramente que un accidente ou atentado provocaría un problema de seguridade nacional por estar a menos de dous quilómetros da Base Naval da OTAN; un problema de seguridade enerxética, xa que habería que illar Reganosa do circuíto gasístico nacional; sería unha catástrofe humanitaria xa que arredor do círculo de incidencia de destrución de dous quilómetros afectaría á vida de máis de corenta mil persoas e miles de vivendas e outros edificios. É evidente que os grandes barcos de GNL non poden saír coa marea baixa, e polo tanto, de saír rapidamente como esixe a normativa de seguridade, nada.

A ver se se enteran: As vidas e a ría de Ferrol, son nosas e non de Reganosa!

Muros de silenzo: O caso Reganosa

Cando escribo estas liñas xa foi a manifestación que diversos colectivos convocaron este domingo, en Compostela contra a especulación e a degradación do noso litoral.

Muros de SilencioAquí na ría de Ferrol a principal agresión que estamos a sufrir é a pretensión de poñer en marcha a planta de gas de Reganosa. Unha instalación que inclumpe a normativa de seguridade e ameaza a vida das persoas dentro da ría (Seveso II). Tal son o cúmulo de ilegalidades, de corruptelas, de responsabilidades de personaxes políticos e administrativos, que en vez de defendelo interese público, miraron a outro lado, para desde un punto de vista depredador desfacer a nosa ría, co único fin dun lucro económico desorbitado. Motivos espúreos impediron que a planta de gas ficara situada fóra da ría, como así piden amplos colectivos cidadáns, informes da defensa naval, etc.

A Asociación Fuco Buxán vén de editar un libro, titulado: “Muros de silencio. Corrupción y amenaza en la ría de Ferrol. El caso Reganosa”. Estes días Ignacio Ramonet publicaba un artigo no diario “El País”, que viña a ser un pequeno avance do mesmo. Inicialmente estaba previsto que fose un dos dous prologuistas do libro, máis a falta de tempo do periodista impideu a súa aportación ao libro. Proximamente sairá a edición en galego.

Este libro pesentarase o mércores 9 de Maio ás 20 horas, na Aula Magna de Humanidades no Campus de Esteiro de Ferrol.

Interveñen:

José Santamarta

Director de Worldwatch España


E os autores do libro e directivos de Fuco Buxán:

Carmelo Teixeiro Menéndez
• Enrique Barrera Beitia
• Manuel A. Rodríguez Carballeira

FucoBuxán edita este libro, nun esforzo por contribuír á tarefa do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol.

¡Unha situación de emerxencia!. Facerlle fronte, esixe un esforzo de responsabilidade de toda a ciudadanía e dos cargos políticos e institucións, e debe ser motivo de debate nas vindeiras eleccións municipais. Fuco Buxán pretende que o libro contribúa ó mesmo e a clarexar o posicionamento dos futuros responsables municipais de Ferrolterra.

Son necesarias todas as accións que contribúan ao coñecemento do risco e ameaza (para a vida humana e riqueza da ría) que suporía poñer en funcionamento a planta de Reganosa.

¡Participade na presentación do libro! A ocasión a merece.

En español

Un reto para Ferrol e Coruña (Suso de Toro ten razón)

Publicaba este domingo o escritor un artigo titulado “Puerto exterior e invisibilidade”, onde fai unha crítica ácida á construción disparatada – di – do que será a futura instalación portuaria de A Coruña.

Considera que o Porto Exterior coruñés é un gran disparate, dunha etapa de propaganda, desidia e despropósitos. O pago de Aznar a aquela acollida, en medio da marea negra do “Prestige” no Pazo de María Pita, por parte do xa ex alcalde Paco Vázquez (e que supuxo unha ferida fonda aos militantes socialistas).

E segue a ter razón cando di que este Porto é produto do lobby coruñés que naceu como unha manobra especulativa – moitos así o creemos – nun lugar disparatado onde están a tirar miles de millóns ao mar, onde é máis perigoso. Un porto a onde levalos barcos será algo semellante ao que facían as sereas con Ulises. Un imposible irracional.

Tamén ten razón nas súas dúas conclusións; pregúntase senón somos un país irresponsable que tiramos o diñeiro da Unión Europea en buratos negros, cando ademais, moi preto está xa construído o Porto Exterior de Ferrol.

A segunda conclusión, que tamén comparto con Suso de Toro é en implementalas dotacións do Porto Exterior ferrolán, as súas instalacións e comunicacións.

Sen dúbida, este é un asunto que a Xunta e os galegos debemos plantexarnos sen localismos, en vez vincular o noso futuro ás eivas herdadas como pago a unha visión raquítica resumida na “Cidade – Estado”. Incapaces de entender que na unión das dúas cidades (Coruña e Ferrol), está o futuro.

Claro que isto obrigaría a unha nova relación político – territorial. Unha relación de igualdade, colaboración e confianza, allea ao sucursalismo. Quizais algúns, alá na cidade herculina e aquí en Ferrol, aínda non están preparados. Mais, o interese dos cidadáns ( e o galego tamén) o esixe.

Este é en definitiva, un reto para todos.