Arquivo por etiquetas: poesía

Deitado fronte ao mar

Poblicado o por
Resposta

Hai uns dous anos, tiven a sorte de ser invitado a presentar o meu segundo poemario na Biblioteca Municipal de Miño. Alí atopeime como en casa e, quizais por iso, sen pudor faleilles de que a mellor forma de ler poesía era pensar que cada poema non é máis que unha posible candidata a letra de canción. Eu era plenamente consciente de que esta “confesión” para moitos é un anatema.

Ser “poeta” é algo recoñecido socialmente, mais o oficio de “letrista” é unha “arte menor” que nin sequera chega a ter categoría. Talvez non sexa máis que unha falsa controversia. Na música que eu gardo están poemas musicados de xente como Celso Emilio Ferreiro. O “Deitado fronte o mar” é un poema que defende a lingua galega e, tamén, aos desherdados deste país.

Se rascamos un pouco veremos que a poeta máis cantada polos nosos músicos é Rosalía. Así como todos aqueles poetas de relevancia para a nosa cultura. Quizais, sexa porque eles teñan interiorizado melodías. Mais, para os galegos a escrita, e a poesía en primeiro lugar, é un xeito efectivo de compromiso militante, apostar pola transformación social e volvendo a Celso Emilio, para saber que nunca debemos perder o norte na procura da felicidade das persoas.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/deitado-fronte-ao-mar-4839822

Lingua de Eva e Adán

Poblicado o por
Resposta

O Xavier Seoane, para quen subscribe esta columna, é o poeta máis importante da Galicia actual. O seu libro, arriba enunciado, resulta ser un ensaio en defensa da poesía como instrumento de progreso, formadora de espíritos críticos fronte ás banalidades, imposturas e manipulacións da verdade.

Os verdadeiros poderes sempre usaron a súa riqueza para que houbera escritores, relixiosos, pintores, arquitectos, músicos e escultores que exaltaran a súa posición na sociedade. Un xeito de asegurar e edulcorar a súa hexemonía económica e política, convertida en ideoloxía.

Así, sen pudor, resucítase a ETA, ou afírmase que a recente lei da vivenda aséntase nos mortos do Hipercor de 1987. Tamén acúsase ás esquerdas de dar subvencións por non traballar cando en Galicia é a Xunta que as xestiona ou apóianse en telepredicadores integristas que orientan a súa congregación para que voten de “xeito adecuado”.

O asunto é recuperar o verdadeiro significado das palabras. Saber que a arte cambia e mellora a nosa vida e que pertence a toda a sociedade. Que fronte os discursos do odio está a verdade que fai libre ás persoas. Temos os mesmos dereitos e obrigacións, e o noso esforzo é quen debe conducir a nosa vida.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/lingua-eva-e-adan-4297947

Casa de Poetas

Poblicado o por
Resposta

José é capaz de debullar a vida.

Os seus dedos están cheos de tinta azul.

Soamente leva uns cadernos.

É así como lle fai apuntes ao Mundo.

–

Todos os días son para contar historias.

Outras veces son fonemas feitos versos.

Rebusca en cada palabra,

Reafirma cada unha con novos significados.

Espera traballando á Musa da Alegría.

Golpe a golpe, corpo a corpo.

Rescata os sons que leva o vento.

Osa escribir un rap con rip.

Só traza novos camiños para cada palabra.

A súa é casa de poetas militantes.

–

A canción do pirata para Clarisa, Catalina e Aníbal.

Melodía profana na noite estrelecida.

Impacientes tartarugas,

Gravan

Os seus nomes na area mollada.

–

Iguala José a Quevedo, a León Felipe.

Reconstrúe o Mundo, el tecla a tecla.

Mirámonos na súa humanidade,

Á espera de sumarmos

No camiño da liberdade.

–

Palabras que fan revolución.

Abordaxes que cambian o Mundo.

Igualdade, liberdade, fraternidade.

–

(Homenaxe a José Torregrosa, Teatro Jofre, sábado 1 de abril 2023).

Espíderman

Poblicado o por
Resposta

Non puiden quedar por outro compromiso á mesma hora, pero hai sete días Lúa Mosquetera presentaba “Espíderman” na Central Librera da rúa Dores de Ferrol. Unha novidade pola que aposta a Editorial Galaxia e cunha edición nun formato non convencional, na súa colección “Heterodoxos”.

Previamente si tiven ocasión, a finais de xullo, de asistir a unha das súas “postas en escena” na casa dela. É dicir, no Concello de Miño. Unha morea de xente que máis parecían asistir a un concerto de rap transgresor, feminista, coa forza desatada dunha mocidade que cuestiona a orde establecida. Unha íntima relación entre música e poesía. A palabra que cambia o mundo, que suma vontades.

Agora vén cun novo libro dando o salto desde a autoedición a publicar nunha das editoriais senlleiras do país. Síntoma de que ela ten un sitio na poesía actual galega, unha voz que vén a sumarse a todos os cambios que están a construír un novo tempo na nosa cultura, pero con evidentes lazos co pasado máis ou menos inmediato. É “a primeira memoria” dunha nova xeración que fai as cousas doutro xeito, pero como dicía Luz Pozo: “Vin a sombra, sen ollada, sen lámpada. Máis a luz vai comigo”. A súa tamén é unha voz de traspasa os muros.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/espiderman-3923435

https://www.instagram.com/mosquetera_/

Charles Simic

Poblicado o por
Resposta

Estes días de extrema calor, cando nin o aire abonda para poder respirar e hai que buscar acougo á sombra até que o sol pase de nós. Claro, a non ser que sexa vostede unha desas persoas que tostadiños son máis felices. En calquera caso, o asunto é buscar refuxio, máis se un ten a sorte de dispoñer diso que chamamos “vacacións”. Pero, o refuxio ten que ser algo máis que un lugar físico, é dicir, un sitio espiritual onde o devagar do tempo teña resposta.

Á espera das últimas horas da tarde – cando se aproveita algunha terraza buscando a conversa dos amigos – sabendo que un non é nada orixinal, busca abeiradoiro na recente achega, na tradución ao portugués de Charles Simic (premio Pulitzer de poesía), que vén facer José Alberto Oliveira para Assírio & Alvim do libro do primeiro: “Previsao do tempo para utopia e arredores” e como ben saben: “Nao reparei/ enquanto aqui escrevia/ que nada resta do mundo…”.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/charles-simic-3825771