A estrela de Rosalía

Recoñezo que son mitómano e supoño que utópico. Creo que son necesarios os símbolos que representan un país, unha cultura e unha fala. Rosalía de Castro forma parte deste universo persoal. Igual o nadal está a aumentarme iso que poderíamos chamar sentimentalismo ou, quizais, a saudade da que falan as fillas de Breogán.

Grazas á campaña promovida pola Agrupación Coruñesa Ío, a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda e a Fundación Rosalía de Castro hai unha estrela que leva o seu nome e así está recoñecido pola Unión Astronómica Internacional. Agora cúmprense cinco anos. Do mesmo xeito que Castelao acaba de ser recoñecido como o primeiro presidente de Galicia. Si, son xestos. Pero, teñen un poderoso significado.

Rosalía de Castro ten a súa estrela no ceo que cubre o noso mundo terreal. Posiblemente, siga alí incluso cando todo aquelo que hoxe coñecemos nin exista. Xa saben iso do espazo-tempo. En setembro fomos á Casa de Rosalía en Padrón e do mesmo xeito que hai outros lugares para as e os galegos, incluídos eses novos de veñen de lonxe, permítanme compartir este lugar de peregrinación persoal con todos vostedes. A Casa é o lar que afunde as nosas raíces neste tempo e nesta terra. Bo Nadal.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/estrela-rosalia-5111239

Carvalho

Dicir que Carvalho Calero e Ferrol teñen unha relación estreita é obvio, aínda que habería que saber diso fóra do ámbito político – cultural. O 10 de maio tiven ocasión de asistir ao acto da Sociedade Cultural Medulio, organizada na Libraría Galiano. Alí puiden facerme cun magnífico exemplar da súa obra literaria, editada por Biblos e co patrocinio do Parlamento galego.

Estes días chegábame un exemplar editado polo padroado de Rosalía de Castro en 1973 que traía os “Cantares Gallegos”, “Follas Novas” e o “En las orillas del Sar” da nosa matriarca e cun prólogo do propio Carvalho. Sei tamén da boa acollida que tivo o ano pasado, co Día das Letras Galegas dedicado a este ferrolán, do libro de Embora cos seus poemas seleccionados por Dobarro e ilustrados por Calros Silvar. É dicir, afortunadamente, os libros seguen a dar vida á vida das e dos autores, especialmente se teñen algo que aportar.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/carvalho-3766830