Cataluña

O novo PSOE tiña acurralado a Rajoy, pero chegaron Puigdemont, o PDeCat, Esquerra e a Cup a darlle corda. O asunto é facer xogo revolto para así -cada un- facer o que lle pete. Buscar un choque de trens para non render contas da corrupción e as políticas antisociais das dereitas catalá e española. E, por se fóra pouco, o apoio das dereitas españolas á venezolana -que acaba de celebrar un “referendum á catalana”- está acabando de enlamar todo aínda máis. Estase misturando demasiadas cousas.

O concepto “Nación de Nacións” non é un invento de Pedro Sánchez, está recollido nas actas que deron lugar á incorporación do término “nacionalidades” á Constitución, e que un saiba nacionalidade deriva de nación. Asi mesmo, o dereito a decidir da cidadanía é un valor central da democracia, que necesita horizontabilidade, reparto do poder, e consensos para avanzar. De aí o acerto do líder socialista.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/cataluna/20170719234711196613.html

Federalismo

O PP sempre acaba provocando tensións territoriais coas nacionalidades. Agora ten a inestimable axuda de CiU. Ambos, desenvolven as mesmas políticas de recortes sociais e necesitan distraer con cuestións menores que o espolio da democracia.

É certo que, no caso da dereita española, hai un intento de desmontar o estado autonómico saído do artigo oitavo da Constitución. Seguen sen entender que España é un estado plurinacional e plurilingüe e da necesidade do federalismo.

Claro que o federalismo é incompatible coa dominación, a xerarquía, é horizontal e implica distribución do poder, coordinación e cooperación. Unha democracia radical. Permítome recomendar dúas lecturas para entender o dereito que os galegos temos a decidir como país:A esforzada conquista da Autonomía, 1979-1981de Ceferino Díaz eA memoria da naciónde Camilo Nogueira.

Enlace a Diario de Ferrol (Columna Letras de Cambio).