A Guerra de Aznar (12-2-2003)

O pasado día 5 puiden seguir o debate parlamentario sobre a guerra USA – Iraq, a través do segundo canal de TVE. O resultado foi moi claro: Aznar non ten argumentos para ir á guerra, si é que algunha vez hai argumentos para semellante desatino.
Aznar cun discurso monocorde, coa manipulación televisiva e baixo a protección do regulamento da Cámara foi incapaz de gañalo debate. Proclamar que é necesario masacrar á poboación civil para salvalos dun dictador, ou “por si acaso” teñen armas de destrucción masiva, non é precisamente un discurso a aplaudir.
Destaco catro intervencións: Zapatero, radicalmente en contra da guerra e que centra o que debe ser unha política de Estado e de seguridade, as relacións europeas e con América Latina; a intervención de Llamazares que rompe a manipulación de TVE que apostillaba a intervención do líder socialista coas palabras de Powell; Anasagasti (PNV), que dá conta das posicións da dereita democrática europea contra a guerra e por último; a intervención de Labordeta (Chunta Aragonesista), que cunha intervención dun par de minutos e un poema, é unha das mellores intervencións parlamentarias en defensa dos dereitos humanos, e loxicamente recolle os aplausos de toda a oposición parlamentaria.
Punto aparte merece a protesta do mundo da cultura, representada por xente como Pilar Bardem ou Juan Echanove. A súa é a demostración máis palpable de que non se pode ir contra o dereito de expresión e o sentido común dos cidadáns. Por moitas cancelas que Aznar poña, a liberdade sempre atopa o camiño, e senón o crea.
Este novo conflicto con Iraq, dáse despois do fracaso da guerra de Afganistán. Lembrar que o principal da mesma era conseguir para a multinacionais americanas un territorio estable, onde poñer as conduccións para levar o petróleo das antigas repúblicas soviéticas até a costa da dictadura “amiga” de Pakistán.
Como a realidade do réxime talibán amosou aos norteamericanos que os seus socios sauditas non son de fiar, decidiron ir directamente a polas segundas reservas petroleiras do mundo (Iraq). Maná serán a reservas de gas de Irán, e pasado mañá dividirán Arabia Saudita, proclamando un protectorado ianqui nas súas provincias petrolíferas. En fin, o Estado Social e Democrático morreu o 11 de setembro, ¡Viva o Consello de Administración de Bush Petroleum!
O Foro Social Mundial convoca a todos os cidadáns a manifestarse ao longo do mundo contra a rapiña americana e os seus satélites. A esta convocatoria as principais organizacións sociais (sindicatos, partidos democráticos, asociacións cidadás) sumáronse, e o vindeiro día 15 de febreiro a paz e a palabra ten que tomar as rúas tamén en España. Aínda que Aznar tapone e peche os ollos, esta non é a nosa guerra.
Finalizo parafraseando unha das frases máis célebres da biografía do noso Presidente: ¡Váiase Sr. Aznar, váiase!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s