Carmen Menéndez

Estes días poderemos escoitar a Jorge, fillo menor de Carmen Menéndez e Santiago Carrillo. Estará en Ferrol para presentar un libro que trata a historia da súa avoa María e da súa nai: “Luchadoras”, editorial Almuzara.

Facendo memoria teño que remontarme a uns trinta anos cando por primeira vez vin a Carmen Menéndez que, xunto co seu marido Santiago, pasaban uns días de descanso no Pirineo aragonés, en Morillo de Tou. Tardariamos moitos anos en volver a coincidir. Foi aquí, na nosa cidade, nas últimas visitas que ela máis Santiago Carrillo, fixeron da man da Asociación Fuco Buxán, cando puidemos compartir algunha que outra charla arredor de algún café e de algunha cea.

Carmen Menéndez representa moi ben a esas moitas mulleres que tiveron un papel fundamental na loita contra a ditadura e na Transición. Certo é que nunca se lles recoñeceu o que elas aportaron para que o franquismo fora definitivamente derrotado e se abrira o país á democracia. Igual hai quen pensa que foi a loita antifranquista cousa dos homes. Sen elas non houbéramos tido a democracia. Grazas a Carmen, e a moitas como ela, isto foi posible e, a maiores, foron o xerme da actual movemento feminista e das súas conquistas.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2025-11-26/carmen-menendez-820820.html

Con Victoria Fernández e Carmen Menéndez:

PCE-PSP?

SCarrillo-ETiernoGalván

Santiago Carrillo tivo unha gran vinculación con Ferrol e Fuco Buxán. Ser un dos fundadores desta asociación permitiume ter contacto directo con el. Vén de editarse o seu derradeiro libro “Mi testamento político” (Galaxia Gutenberg 2012), eu tiven que abrir o libro pola parte dedicada á súa relación co profesor Enrique Tierno Galván.

Soará a inmodestia, pero vin reflectida unha conversa nosa. Hai tempo, pregunteille por unha hipotética fusión PCE-PSP. Díxome que el desbotara a proposta de Tierno Galván dunha coalición. Que o seu erro foi non ver que Tierno podía ser alcalde de Madrid. O certo era que o PCE eurocomunista e o PSP marxista, eran partidos fronteira.

Di Tierno Galván en “Cabos Sueltos” que o Eurocomunismo era unha especie de “socialismo de reserva, que sustitúe en moitos sitios, lentamente, as posicións cós socialistas antaño tiñan”.

Enlace web a Letras de Cambio (Diario de Ferrol)