Neste verán do vinte e seis hai cousas que seguen a pasar. Estamos enchidos dunha necesidade de desconectar da realidade imposta, de prescindir de tantas cousas que sóbranos e non dar por acreditado nada que poida facer variar ese rumbo da nosa vida, que por un intre consideramos baixo control.
Incluso para aqueles que xa lonxe quédanos as vacacións e estamos de volta ao noso traballo, este último parece máis laxo. Cunha necesidade de que as horas fichadas pasen pronto, para volver a esas outras que procuramos ocupar coa nosa xente. Acaso hai algo máis liberador que un viño e un pincho coa túa parella, nun tempo que non conta porque non se consume, como nos días de rutina?
A maiores neste mes de agosto, un tira – como non podía ser doutro xeito – dos libros que está por ler. Na miña mesa está a tradución ao galego de Medulia Editorial de Gabriel García Márquez: “Crónica dunha morte anunciada” e xa comezada a novela, antinovela ou contranovela de Julio Cortázar, “Rayuela”, que un pode ler deseguido a versión curta, até o capítulo 56 ou aceptar o xogo do autor e ir saltándoos (como propón no seu taboleiro de dirección), ata completar os 155. E así seguimos á espera das anunciadas choivas.
https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-08-22/apuntes-de-veran-874853.html
