A felicidade que vén

O mes de maio, de metade do mandato municipal, debera ser declarado oficialmente “o mes da felicidade”. É o comezo da longa precampaña, cara ás novas municipais. Isto fai que, de súpeto, todos os problemas da cidade desaparezan e anúnciense cambios transcendentais na traza urbana e social, que – suponse – van a mudar de xeito radical a vida da cidadanía.

O importante non é a realidade, senón a sensación a transmitir. Debemos convecermos de que estamos equivocados, vivindo unha realidade paralela á oficial e, polo tanto, na nosa burbulla. Todo é xestión fecunda e todo o novo será realidade en breve. Se xa desde dentro, os propios funcionarios municipais transmiten a idea dun parón nas cousas do día a día, debemos consideralo un sinal equívoco, por exemplo.

Mentres, hai quen anuncia unha nova “invasión” en toda a comarca, para este verán por mor dos “pisos turísticos”, e cada día pasan cousas que cuestionan a seguridade cidadá. A primeira vez que oín iso de “abrir Ferrol ao mar” creo que foi no mandato do alcalde Manuel Couce e, tamén, o de “a cidade do deporte”. Da conexión ferroviaria coa Coruña levaba eu pantalón curto… E asegúrolles que, coma todos vostedes, desexo a felicidade que vén.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/felicidade-ven-5306958

UK

A toda poderosa vicepresidenta do Goberno de España, Soraya Sáenz de Santamaría, metía estes días en campaña electoral o triunfo dos conservadores británicos, que acadaron maioría absoluta no parlamento británico. Presumía con que as políticas austericidas e as reformas laborais británicas foran a base do triunfo de Cameron. Nada máis lonxe da realidade.

O certo é que o setenta por cento dos electores do Reino Unido non votaron pola dereita. A súa maioría absoluta, vén da man dun inxusto sistema electoral, que premia -ostensiblemente- á minoría máis numerosa. O conxunto da esquerda suma máis. Así os laboristas recuperan uns setecentos mil, aínda si é ben certo que resultan fagocitados pola súa esquerda: tanto polos nacionalistas escoceses como polos verdes. O Labour Party segue sen librarse dese lastre electoral que é Toni Blair e a chamada “Terceira Vía”.

Enlace web a Diario de Ferrol.