Son as pequenas cousas as que dan fe diso que chamamos “bon vivir”. Por exemplo, algo tan sinxelo como facer o almorzo en algunha das cafeterías de Ferrolterra. Que mellor que sentarse arredor dunha mesa e pedir un café e tostas con aceite, xamón e tomate? Evidentemente, non é algo que os simples mortais podamos facer todos os días, á marxe de que isto sería – obviamente – moi ben acollido pola hostalería. Pero, que dúbida cabe que para as e os traballadores e, incluso, unha parte da clase media, sería un gasto excesivo. Ao nivel, de quen fuma un paquete ao día e tal como están os prezos.

Así, hai moitas cafeterías onde un pode desfrutar dese bon almorzo desexado. Por citar un par deles, a carón da praza do Inferniño e, por outra banda, reivindicar aqueles tempos tranquilos de convivencia veciñal: aí temos a nova andaina exitosa do vello “Gran Vía”, que volve a ser un lugar de encontro e referencia no barrio. Cruzando a Estrada de Castela temos o “Vetav’s”. Un como sempre busca o significado ás palabras e interpelado pola curiosidade acabou preguntando e sabendo que son as iniciais dos nomes dos netos da familia que rexenta esta cafetería. Así todo resulta moi familiar, como debe ser.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-02-04/bon-vivir-834463.html