Onte non puiden escribir e quedei sen amosar publicamente a miña repulsa pola morte do compañeiro Isaías Carrasco e a miña solidariedade coa súa familia. Vaia desde aquí o meu primeiro pensamento.

Dentro dunhas horas estarei nas mesas electorais en Ferrol como apoderado do Partido Socialista. Estou seguro que a xente vai a participar masivamente nesta convocatoria electoral. Fronte a aqueles que desprezan a democracia e a participación da xente co seu voto, estaremos. Que ninguén o dubide.

É de salientar o acordo unitario das forzas políticas no Congreso dos Deputados en repulsa polo asasinato deste compañeiro socialista e da UGT. Mágoa que por uns intres na dereita non fosen capaces de deixar a un lado o seu oportunismo político.  As palabras do voceiro “popular” Astarloa non son as adecuadas cando hai vítimas recen asasinadas, e aquilo de Rajoy “ya saben lo que pienso”, non interesa a ninguén.

 Non se poden facer determinadas cousas cando hai un atentado polo medio; a familia e a xente merecen maior respecto. A política partidaria, neste caso, puido esperar a pasar estas datas. É unha mostra máis de que a equipa de Rajoy dá as eleccións xerais por perdidas.

 En fin, vémonos nos colexios electorais. Contra ETA. Por Isaías. Por nós.

Euskadi bai, ETA EZ!