Teño nas miñas mans a novela de Rosalía de Castro, publicada en castelán por Akal en 1982. A orixinal fora publicada en Vigo en 1859 cando a autora tiña 22 anos. Unha obra dedicada a Manuel Murguía e que na que vai citando a autores como Zorrilla, Goethe, Góngora ou Víctor Hugo entre outras persoas, cun prólogo de Rosalía na que defende o dereito das mulleres a escribir e a formar parte da vida intelectual do país.

Unha novela que vaise desenvolver nas terras de Muxía. Que trata dunha viúva de vivo, Teresa, á que lle vai morrer un fillo e que acaba adoptando a unha meniña, Esperanza. Os conflitos que se abren tras o retorno do marido que acosa sexualmente á menor, quen poñerá fin ao seu sufrimento dun xeito tráxico.

Choca a temática, máis na época e tamén por ser unha primeira novela que vai saír da creatividade dunha autora do século dezanove. Pero, vemos que é este un tema de moita actualidade que igual debérase ter como lectura obrigada. Igual serve para concienciar fronte a eses actos indignos de “manadas” que por desgraza tamén chegaron a Ferrol. E unha cousa é que haxa menores implicados que non poden ser imputados, pero o mínimo é a protección e a solidariedade coas vítimas.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/filla-do-mar-4288840