Hai máis Ferrol

A mediados do século pasado nacía Caranza. Inicialmente, para solucionar as necesidades de vivenda dos traballadores da antiga Bazán, e iso conformou unha cidade con dúas almas. A oficial coa suma dos Ensanches á Magdalena e esta micro cidade, que hoxe busca ter o seu propio “centro” arredor da Avenida Castelao.

Se ben esa especificidade de Caranza foise matizando, houbo outros barrios que comezaron a ter unha certa vida independente do centro. O esquecido Ferrol Vello e, especialmente, Canido por dereito propio. Á marxe está o rural, onde cada lugar é un mundo.

Mais, a situación de crise e a desatención dos barrios, sobre todo nos últimos oito anos, acabaron por facer aparecer vidas alleas ao Ferrol oficial. Inferniño ou Ultramar son claros exemplos, tanto que achegarse ao Concello ou á Magdalena é “baixar a Ferrol”. Simplemente, direilles que necesitamos dun proxecto común e integrador de cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/hai-mais-ferrol/20190619200337258990.html

O mundo segue

Houbo quen creeu que preguntarlle ao entón candidato, Ángel Mato, polas obras da praza de Armas restáballe, pero nos seus votantes non é unha cuestión polémica. Para el é unha reforma sen perigo e que vai beneficiar á Magdalena. Realmente, foi este un elemento introducido en campaña polo PP fronte ás outras dereitas, cando inicialmente parecía que o daban como un feito consumado.

O certo é que a desaparición do aparcadoiro subterráneo non trouxo problemas engadidos. Quizais, agora, resulta un pouco chocante que algún intente botar en cara a desaparición do de Porta Nova, cando este levaba dous mandatos á man de deus.

Pasaron as eleccións municipais. Estaría ben un chisco de consenso, implementar sinerxias e abandonar o ruído (que tan lonxe está das preocupacións reais da cidadanía). É mellor remar xuntos, que negarlle a Ferrol a posibilidade de sumarse ao novo concepto de cidades para ser vividas.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/o-mundo-segue/20190612210416258508.html

Selectividade

Seiscentos setenta e dous estudantes van pasar polas dependencias da UDC en Esteiro ou Serantes. Enfróntanse á criba ao acceso á universidade e aínda que a maioría van pasala, outros quedarán polo camiño. Así levamos anos dándolle voltas a unha proba que non funciona e que só é un castigo adicional.

A selectividade vén dada pola distorsión que supón, para a súa homologación coa educación pública, a existencia do ensino privado/concertado. A necesidade de ter un control sobre esta última fai que paguen xustos por pecadores. Non hai que esquecer que no público teñen alumnos, pero no privado/concertado teñen clientes.

Así o presidente Feijóo erra. A distorsión non vén porque haxa diferenzas entre CCAA, senón pola existencia de dous sistemas educativos. E se a vida actual obriga a unha formación continua, unha vez acreditado o nivel educativo, hai que garantir a quen queira os estudos superiores.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/selectividade/20190605202458258042.html

Are you understand…?

Ángel Mato será o próximo alcalde de Ferrol. Seguramente, esta foi a campaña de eleccións municipais – vivida polo socialismo local – máis complicada. Moitas dificultades, incluídas unhas eleccións xerais pola metade e algúns que moito fixeron por aupar a José Manuel Rey.

Posiblemente, todo este conxunto de cousas expliquen a diferenza que teñen as forzas políticas ferrolás, nos seus resultados, entre as europeas e as municipais. Seguramente, todas estas dificultades impediron o noveno concelleiro para o PSdeG e outros, tanto quixeron axudar ao PP, que acabaron por “afogar” a Langtry.

Ábrese a posibilidade de sentar as bases do desenvolvemento de Ferrol para a próxima década. Permítanme unha anécdota do novo alcalde, que este domingo axudaba a presentar unha reclamación a un cidadán, de fala inglesa, e que da título a esta columna hoxe. Cómo ben di Mato: entendemento, consenso e eficacia.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/are-you-understand/20190529233432257329.html

María Xosé Porteiro

Permítanme un comentario sobre esta periodista e escritora de recoñecida traxectoria, a cal coñecín – inicialmente – na súa etapa de dirixente política. Co transcurso dos tempos, fun o responsable da súa presencia en Ferrol para presentar a que fora a súa primeira novela “Covardes” (hai máis dunha década), que xiraba arredor da vida de mulleres prostituídas en Vigo.

Naquel tempo, tamén fun o responsable de publicar, na revista de Fuco Buxán, un artigo seu sobre violencia de xénero, acompañándoo precisamente da portada daquel libro, que xenerou un debate de se a prostitución era ou non violencia contra das mulleres.

Agora, e editado por Galaxia, Porteiro trae unha nova novela: “Sándalo”. Unha historia que percorre douscentos anos de historia, sociedade secretas, política e erotismo. Unha historia que volve a enlazar a Galicia con esa Cuba, que provócanos eses sentimentos tan preto do corazón.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/maria-xose-porteiro/20190522211251256698.html